12 Kwietnia 1861 O godzinie 4:30 rano armia Konfederacka pod dowództwem Generała Pierra Beauregarda otworzyła ogień z 50 dział w kierunku Unijnego Fortu Sumter w Charleston, w Południowej Karolinie. W ten sposób rozpoczynając wojnę secesyjną.

17 Kwietnia 1861 Stan Wirginia wystąpił jako 11 stan z Unii, dołączając do Konfederacji.

19 Kwietnia 1861 Prezydent Lincoln ogłosił blokade południowych portów i wybrzeży, zapobiegając dostawom broni dla rolniczego południa.

4 Czerwca 1861 Lincoln przemawiał w Kongresie, który zaakceptował powołanie 500 tysięcznej armii.

21 Czerwca 1861 Armia Unii pod dowództwem Gen. Irvina McDowella poniosła klęskę pod Bull Run 25 mil na południowy-zachód od Waszyngtonu. Konfederacki Gen. Thomas J. Jackson zdobył przydomek "Stonewall" po tym jak jego oddziały odparły ataki Unii. Wojska Unii wróciły do Waszyngtonu. Prezydent Lincoln zrozumiał, że wojna będzie dłuższa i o wiele kosztowniejsza niż się wydawało.

27 Czerwca 1861 Prezydent Lincoln zaprzysiągł Georgea B. McClellana na dowodzącego Armią Potomac, zastępując tym samym Gen. McDowella.

11 Września 1861 Prezydent Lincoln zaprzeczył jakoby ogłoszone przez Gen. Johna C. Frémonta uwolnienie stanu Missouri, było prawdziwe. Następnie odwołał Gen. Frémonta z jego stanowiska zastępując go Gen. Davidem Hunterem.

1 Listopada 1861 Prezydent Lincoln nominował McClellana na Dowódcę Sił Zbrojnych Unii po rezygnacji starego już Winfielda Scotta.

8 Listopada 1861 Rozpoczął się międzynarodowy kryzys dyplomatyczny kiedy to 2 Konfederckich przedstawicieli płynących do Anglii zostało schwytanych przez flotę Północy. Anglia, jako najpotężniejsza siła świata zażądała ich uwolnienia, grożąc wojną. Z rozkazu Lincolna uwolniono ich w grudniu.

31 Stycznia 1862 Prezydent Lincoln wydał rozkazy do wszystkich sił lądowych i morskich Unii o rozpoczęcie wielkiej ofensywy z dniem 22 Lutego, w dniu urodzin G. Washingtona.

6 Lutego 1862 Wojska Unii dowodzone przez Gen. Ulyssesa S. Granta odnosły serię zwycięstw w Tennessee. Zdobycie Fortu Henry i dziesięć dni później Fortu Donelson dało Grantowi przydomek "Unconditional Surrender".

20 Luty 1862 Prezydent Lincoln pogrążył się w żalu po stracie 11 letniego syna Williego, który zmarł prawdopodobnie zatruty wodą w Białym Domu.

8/9 Marca 1862 Konfederacki pancernik "Merrimac" zatopił 2 drewniane statki Unii, a następnie walczył z pancernikiem "Monitor". Walka tych dwóch pancerników z powodu zapadającego już zmierzchu nie przyniosła rozstzrygnięcia. Bitwy morskie zmieniły się na zawsze, sprawiając że statek z drewna stał się bezużyteczny.

W Marcu 1862 Rozpoczęła się kampania Północy kiedy to Gen. McClellan dowodzący Armią Potomac wyruszył z ofensywą z Waszyngtonu w dół rzeki Potomac i zatoki Chesapeake w kierunku stolicy Konfederatów Richmond w Wirginii. Następnie rozpoczęto ofensywę na Richmond. Prezydent Lincoln tymczasowo przejął dowodzenie od Gen. McClellana.

6/7 Kwietnia 1862 Wojska Konfderackie pod Shiloh nad rzeką Tennessee zaskoczyły nieprzygotowane wojska Unii dowodzone przez Gen. Ulyssesa S. Granta. W rezultacie czego w ciężkich walkach zginęło lub zostało rannych 13,000 żołnierzy Unii i 10,000 Konfederatów. To więcej niż we wszystkich dotychczasowych Amerykańskich wojnach razem.

24 Kwietnia 1862 17 statków Unii pod dowództwem Oficera Flagowego Davida Farraguta wyruszyło w górę rzeki Mississippi, zajmując Nowy Orlean, największy port Południa.

31 Maja 1862 W bitwie pod Seven Pines nie daleko od Richmond armia Gen. Josepha E. Johnstona z Południa zaatakowała oddziały Gen. McClellana prawie go pokonując. Jednakże Gen. Johnston został ciężko ranny.

1 Czerwca 1862 Gen. Robert E. Lee przejął dowodzenie, zastępując rannego Gen. Johnstona. Lee zmienił nazwę swoich oddziałów na Armię Północnej Wirginii.

25 Czerwca - 1 Lipca 1862 W siedmiodniowej bitwie niedaleko Richmond pomiędzy atakującym Gen. Lee a Gen. McClellanem, obydwie armie poniosły bardzo ciężkie straty. Po bitwie Gen. McClellan rozpoczął odwrót w kierunku Waszyngtonu.

11 Lipca 1862 Po czterech miesiącach dowodzenia, Prezydent Lincoln przekazał obowiązki Gen. Henryemu W. Halleckowi.

29/30 Sierpnia 1862 75,000 armia Unii pod dowództwem Gen. Johna Popea została pokonana przez 55,000 armię Konfederatów pod dowództwem Gen. "Stonewalla" Jacksona i Gen. Jamesa Longstreeta w trakcie drugiej bitwy pod Bull Run w północnej Wirginii. Po raz kolejny armia Unii uciekła do Waszyngtonu. Prezydent odwołał Gen. Popea ze stanowiska.

4 - 9 Września 1862 Gen. Lee zaatakował Północ z 50,000 armią Konfederatów i skierował się na Harpers Ferry, 50 mil na północny-zachód od Waszyngtonu. Duża 90,000 armia Unii pod dowództwem Gen. McClellana, ruszyła w pościg za armią Gen. Lee.

17 Września 1862 Zapisał się jako najbardziej krwawy dzień w historii wojskowości Stanów Zjednoczonych. Gen. Robert E. Lee wraz z armią Konfederatów został zatrzymany pod Antietam w stanie Maryland przez Gen. McClellana mającego dużą przewagę liczebności. Kiedy noc zapadła 26,000 ludzi było martwych, rannych lub zaginionych. Gen. Lee nakazał odwrót do Wirginii.

22 Września 1862 Prezydent Lincoln ogłosił, że jeśli do 1 stycznia 1863 roku zbuntowane stany nie wrócą do Unii, to ich niewolnicy uzyskają wolność i będą mogli wstępować do armii Stanów Zjednoczonych.

7 Listopada 1862 Prezydent zastąpił Gen. McClellana, Gen. Ambrosem E. Burnsidem na stanowisku dowodzącego Armią Potomac. Powodem według Lincolna były zbyt wolne działania Gen. McClellana po sukcesie pod Antietam.

13 Grudnia 1862 Armia Potomac pod dowództwem Gen. Burnsidea odniosła poważne straty pod Fredericksburg w Wirginii, tracąc 12,653 ludzi podczas 14 frontalnych ataków na dobrze okopanych Konfederatów na wzgórzach Marye. Południe straciło 5,309 ludzi.

1 Stycznia 1863 Prezydent Lincoln ogłosił dekret o uwolnieniu niewolników w zbuntowanych stanach, zezwalając na wcielanie Murzynów do armii Unii. Wojna stała się od tej pory również walką o zniesienie niewolnictwa.

25 Stycznia 1863 Lincoln powołał Gen. Josepha "Fighting Joe" Hookera na dowodzącego Armią Potomac, zastępując tym samym Gen. Burnsidea.

29 Stycznia 1863 Gen. Grant został przydzielony jako dowódca do Armii Zachód, z rozkazami zajęcia Vicksburga.

3 Marca 1863 Kongres wyznaczył pobór mieszkańców obejmujący mężczyzn w wieku od 20 do 45 lat, z wyjątkiem tych, którzy wpłacili 300 dolarów lub wyznaczyli zastępstwo.

1-4 Maja 1863 Armia Unii pod dowództwem Gen. Hookera została pokonana przez Gen. Lee mającego o wiele mniejsze siły w bitwie o Chancellorsville w Wirginii. Gen. Lee zwyciężył dzięki swojej doskonałej, odważnej taktyce. Niestety Konfederacki Gen. Stonewall Jackson został śmiertelnie ranny przez swoich żołnierzy. Gen. Hooker przystąpił do odwrotu. Straty Unii wyniosły 17,000 zabitych, rannych lub zaginionych spośród 130,000 armii. Natomiast Konfederaci, stracili 13,000 spośród 60,000.

10 Maja 1863 Armia Południa odniosła poważny cios kiedy Gen. "Stonewall" Jackson zmarł z odniesionych ran.

3 Czerwca 1863 Gen. Lee z 75,000 armią rozpoczął swoją drugą inwazje na Północ, kierując się do Pennsylvanii.

28 Czerwca 1863 Lincoln wyznaczył Gen. Georgea G. Meadea na dowodzącego Armią Potomac, zastępując nim Gen. Hookera. Meade był już piątym dowódca tej armii w przeciągu ostatniego roku.

1-3 Lipca 1863 Armia Konfederacka została rozbita pod Gettysburgiem w Pennsylvanii. W tej trzy dniowej bitwie zginęło lub zostało rannych po obu stronach ponad 51,000 ludzi. W tej bitwie losy wojny zostały przesądzone, dając wojskom Unii wolną drogę w kierunku stolicy Konfederatów - Richmond.

4 Czerwca 1863 Vicksburg, ostatnia twierdza Konfederatów nad rzeką Mississippi, poddała się Gen. U. S. Grantowi dowodzącego Armią Zachód po sześciotygodniowym oblężeniu. Unia przejęła kontrole nad całym dorzeczem Mississippi, dzieląc tym samym Konfederacje na dwie części.

28 Czerwca 1863 Lincoln wyznaczył Gen. Georgea G. Meadea na dowodzącego Armią Potomac, zastępując nim Gen. Hookera. Meade był już piątym dowódca tej armii w przeciągu ostatniego roku.

21 Sierpnia 1863 W Lawrence, w stanie Kansas, prokonfederacki William C. Quantrill i 450 zwolenników niewolnictwa zaatakowało miasto, mordując 182 chłopców i mężczyzn.

19/20 Września 1863 Zdecydowane zwycięstwo Konfederatów pod Chickamaugaw stanie Tennessee. Dowodzący Armią Tennessee, Gen. Braxton Bragg okrążył i rozpoczął oblężenie Unijnej Armii Cumberland dowodzonej przez Gen. Williama S. Rosecransa.

16 Październik 1863 Prezydent Lincoln nominował Gen. Granta na Głównodowodzącego na froncie zachodnim.

23-25 Listopad 1863 Konfederackie oblężenie Chattanooga zakończyło się kiedy wojska Unii pod dowództwem Gen. U. S. Granta rozbiły oblegającą armię Gen. Braxtona Bragga.

9 Marca 1864 Prezydent Lincoln nominował Gen. U. S. Granta na Głównodowodzącego Armii Stanów Zjednoczonych. Gen. William T. Sherman zastąpił Gen. Granta na zachodzie.

4 Maja 1864 Rozpoczęła się wielka, skoordynowana kampania z wykorzystaniem całej armii Unii. W Wirginii Gen. Grant wraz z 120,000 armią rozpoczął ofensywę na Richmond angażując w walki 64,000 Armię Północnej Wirginii Gen. Lee. W początkowej fazie kampanii stoczono takie bitwy jak Wilderness (5-6 Maja), Spotsylvania (8-12 Maja), i Cold Harbor (1-3 Czerwca). W tym samym czasie na zachodzie, Gen. W. T. Sherman ze 100,000 armią rozpoczął ofensywę na Atlante angażując wojska Armi Tennessee pod dowództwem Josepha E. Johnstona liczące 60,000.

3 Czerwca 1864 Pomyłka Gen. Granta kosztowała armię Unii 7,000 żołnierzy w ciągu 20 minut podczas ofensywy przeciwko umocnieniom Konfederatów pod Cold Harbor w stanie Wirginia.

15 Czerwca 1864 Wojska Unii nie wykorzystały okazji zajęcia Petersburga i odcięcia Konfederatów od kolei. W rezultacie, rozpoczęło się dziewięciomiesięczne oblężenie Petersburga przez wojska Gen. Granta, który okrążył wojska Gen. Lee.

20 Czerwca 1864 Pod Atlantą, armia Gen. Shermana stoczył walkę z armią Konfederatów teraz pod dowództwem Gen. Johna B. Hooda, który zastąpił Gen. Johnstona.

29 Sierpnia 1864 Demokraci nominowali Georgea B. McClellana na kandydata w nadchodzących wyborach na prezydenta przeciwko Republikańskiemu Abrahamowi Lincolnowi.

2 Września 1864 Atlanta została zdobyta przez armię Gen. Shermana. Zwycięstwo to bardzo pomogło Prezydentowi Lincolnowi w reelekcji.

19 Październik 1864 Zdecydowane zwycięstwo armii Unii dowodzonej przez Gen. Philipa H. Sheridana w dolinie rzeki Shenandoah nad wojskami Jubala Earlyego.

15 Listopada 1864 Po zniszczeniu magazynów i taboru kolejowego Atlanty, Gen. Sherman, z 62,000 żołnierzy rozpoczął marsz w kierunku morza.

15/16 Grudnia 1864 Gen. Hood z 23,000 armią Konfederatów został rozniesiony pod Nashville przez 55,000 armię Unii pod dowództwem Gen. Georgea H. Thomasa składającą się w dużej części z oddziałów Murzyńskich. Konfederacka Armia Tennessee przestała być skuteczna.

21 Grudnia 1864 Sherman dotarł do Savannah w Georgii zostawiając za sobą na 300 mil długi i 60 mil szeroki pas spalonej ziemi od Atlanty.

31 Stycznia 1865 Kongres Stanów Zjednoczonych zatwierdził Trzynastą Poprawkę Konstytucji, znoszącą niewolnictwo.

3 Lutego 1865 Prezydent Lincoln spotkał się z Konfederackim Vice Prezydentem Alexandrem Stephensem w Hampton Roads w Virginia. Negocjacje zakończyły się niepowodzeniem. Wojna trwała nadal. Choć tylko armia Gen. Lee pod Petersburgiem i Gen. Johnstona w Północnej Karolinie nadal walczyły przeciwko Północy, której armia liczyła już 280,000 ludzi.

4 Marca 1865 Zaprzysiężono Abrahama Lincolna na prezydenta.

25 Marca 1865 Ostatnia ofensywa Gen. Lee dowodzącego Armią Północnej Wirginii rozpoczęta atakiem na środek wojsk Gen. Granta pod Petersburgiem. Po czterech godzinach atak się załamał.

2 Kwietnia 1865 Armia Gen. Granta rozpoczęła generalną ofensywę i przełamały linie Gen. Lee pod Petersburgiem. Gen. Lee ewakuował Petersburg. Stolica Konfederatów, Richmond, zostało również ewakuowane. Następnego dnia wojska Unii zajęły Richmond.

9 Kwietnia 1865 Gen. Robert E. Lee poddał Armię Konfederacką w ręce Gen. Ulyssesa S. Granta w wiosce Appomattox w Wirginii. Gen. Grant pozwolił oficerom Konfederackim zachować ich stopnie wojskowe, konie i muły.

14 Kwietnia 1865 Wciągnięto flagę Stanów Zjednoczonych w Forcie Sumter, gdzie rozpoczęła się wojna. Tej nocy, w Teatrze Forda podczas sztuki śmiertelnie postrzelono Prezydenta Lincolna w głowę. Zabójcą był zwolennik konfederatów, aktor John W. Booth.

15 Kwietnia 1865 Prezydent Abraham Lincoln zmarł. Vice Prezydent Andrew Johnson przejął jego obowiązki.

18 Kwietnia 1865 Gen. Joseph E. Johnston poddał swoją armię Gen. Shermanowi niedaleko Durham w Północnej Karolinie.

Maj 1865 - Pozostałe oddziały Konfederatów poddały się. Wojna dobiegła końca.