Wojna położyła podwaliny pod nowoczesny przemysł i wprawiła w ruch procesy gospodarcze, które spowodowały przyspieszenie rozwoju całego kraju.

Przegrana Południa umożliwiło realizację planu industrializacji całego kraju w myśl koncepcji, która do roku 1861 święciła triumfy tylko na Północy. Oznaczało to ponadto, iż w końcu został rozwiązany konflikt między dwoma regionami o panowanie nad trzecim tj. Zachodem. Od zakończenia wojny nastąpiło przyspieszenie procesu kolonizacji kontynentu, ale także to, że nabrał on jednocześnie przemysłowego charakteru.

Zagospodarowanie nowych ziem ułatwił uchwalony przez Kongres Homestead Act, który w praktyce pozwalał na przydzielenie za niską nominalna cenę działek ziemi z gruntów państwowych każdemu, kto podejmował się ją uprawiać. Projekt tej ustawy był od wielu lat zwalczany przez przedstawicieli południowych stanów w Kongresie i dopiero na skutek wojny mógł wejść w życie i stać się prawem.

Wojna secesyjna otworzyła drogę do przemysłowej świetności Stanów Zjednoczonych. Po jej zakończeniu nastąpiło ogromne przyspieszenie w budowie fabryk i szlaków kolejowych. Zapotrzebowanie na siłę roboczą stało się magnesem przyciągającym ogromne rzesze imigrantów.

Triumfujący republikanie mieli teraz wolną drogę do przeprowadzenia dawno planowanych reform. Subsydia dla kolejnictwa, cła ochronne, narodowy system bankowy i monetarny nakręciły spiralę uprzemysłowienia, akumulacji i inwestycji. Między innymi przegłosowano ustawę o przeprowadzeniu transkontynentalnej linii kolejowej z Chicago do San Francisco.

Wojna była wielkim bodźcem do rozwoju produkcji żelaza, stali i wyrobów metalowych. Uruchomiono stare nieczynne piece oraz pobudowano nowoczesne urządzenia do wytopu surówki. Powstały nowe walcownie.